INSPIRATION: Sunsets

"And you probably don't want to hear tomorrow's another day

Well I promise you you'll see the sun again

And you're asking me why pain's the only way to happiness

And I promise you you'll see the sun again"

                                                                  Dido - See The Sun 

De zonsondergang is voor mij iets magisch. Die ronde gloeiende bal die langzaam in het water zakt, het is heel gek om te bedenken dat die zelfde ronde bal een aantal uren later aan de andere kant weer rustig om hoog komt zetten. Serieus, als je daar over na gaat denken, dan voel je jezelf toch nietig en klein?

Ik hou van de zon. Ik vind het heerlijk om 's ochtends om zeven uur wakker te worden van zonnestralen die door mijn (nog steeds gordijnloze) raam naar binnen schijnen. In de auto, met mijn zonnebril op en mijn raampje half auto en een wat oudere CD van Madonna uit mijn boxen. Of in de achtertuin van mijn ouders, terwijl ik aan het werk ben, of een kopje thee drink, of de kunst van het niks doen beoefen. Ik hou van de zon als ik door de stad loop, ik begin vaak spontaan te glimlachen, for no particular reason. En ik vind het dus prachtig om die zon 's avonds in zee te zien zakken..

De zon is ook iets waar je op kunt vertrouwen. Ook al is 'ie misschien niet iedere dag zo nadrukkelijk aanwezig, je weet, ook morgen zal hij gewoon weer aan de hemel staan. Voor niets gaat de zon op. Ik denk dat we daar best dankbaar voor mogen zijn :)

En daarmee lieve lezers, besluit ik mijn blogpost op ZONdag!

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin

INSPIRATION: Too much, Too fast.

Een ander probleem, dat eigenlijk samen komt met te veel willen is:

Te snel willen.

Ik wil dus niet alleen veel, ik wil het allemaal ook heel erg graag snel.

En dat is me helaas een klein beetje te veel geworden. Met hardlopen wel te verstaan. De afgelopen tien dagen heb ik slechts één rustdag genomen. Ik liep de ene dag met m'n zusje op een rustig tempo, de volgende dag snel, sneller, snelst in m'n eentje. En nu.. zit ik verplicht met een zak ijs op de binnenkant van mijn linkerscheenbeen. Shin Splints noemen ze dat.

En waarom is het ook altijd zo, dat als je iets even niet mag, dat het dan ineens een stuk interessanter lijkt? Ik hou van hardlopen hoor, begrijp me niet verkeerd, maar ik moet me er vaak toch wel een klein beetje toezetten. Nu echter, lig ik met m'n been omhoog, af en toe m'n voeten te flexen zodat ik de spier een beetje train (schijnt goed te zijn) en ik wil niets liever dan hardlopen. De psyche, raar verschijnsel.

Maar dat te snel willen, dat is eigenlijk helemaal niet goed, want het zorgt er (bij mij in ieder geval) voor, dat ik ook sneller opgeef. Als ik iets wil, en het lukt me niet snel genoeg, dan wordt het weer vergeten, om een half jaar later weer opgepoetst te worden, om vervolgens hetzelfde traject nogmaals te doorlopen, en dan zit je zomaar ineens in een vicieuze cirkel.

Frans leren bijvoorbeeld, ik dacht dat ik in drie dagen wel een paar zinnetjes zou kunnen formuleren. Maar nee, ik heb geen talenknobbel en die zal ik nooit meer krijgen ook. Ik zal toch echt gewoon hard en veel moeten oefenen. Ik zal moeten leren dat sommige dingen nu eenmaal tijd nodig hebben en ik zal nog meer moeten genieten van de weg er naar toe.

Want zoals mijn grote (guilty pleasure) idool Miley Cyrus al zong..

There's always gonna be another mountain,
I'm always gonna wanna make it move,
Always gonna be an uphill battle
sometimes I'm gonna have to lose


Ain't about how fast I get there,
Ain't about what's waiting on the other side,
It's the climb


Geef toe, dit geeft toch best wel wat inspiratie, ook al komt het van Disneysterretje?

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin

DIARY: The power of just doin' it.

Ik ben heel snel enthousiast, en als ik enthousiast ben over iets, dan neemt datgene zo'n groot deel van m'n leven in beslag dat de rest een beetje minder aandacht krijgt. Mijn probleem is dat ik te veel leuk vind, ik wil zo veel, en het liefst allemaal tegelijk. En weet je, dat kan heel erg positief uitpakken, maar tegelijkertijd is er niets waar ik echt heel erg goed in ben, of waar ik heel veel van weet.  Ik bedoel, there's only so much you can learn at the same time.


Het liefst sport ik iedere dag, hardlopen, yoga, skeeleren, dansen, tennissen.. Ik wil Frans leren, maar eigenlijk wil tegelijkertijd ook Duits leren en Italiaans, verder wil ik mijn Engels verbeteren en tegelijkertijd wil ik iets aan mijn Nederlandse grammaticafoutjes doen die ik nog steeds (te vaak) maak. Ik zou graag heel goed kunnen koken en bakken, ik wil alles weten over voeding en gezondheid. Ik wil meer fotograferen en ook echt goed fotograferen.

Ik wil alles weten over mode, de laatste trends, maar ook de geschiedenis van de grote modehuizen, ik wilde iedere modeblog lezen, evenals de Vogue in alle verschillende uitgaven. Ik wil terug naar Parijs, maar ook naar Londen, en ik wil weer naar Italie, ik wil naar Kopenhagen en Stockholm en ik wil zo graag naar de Verenigde Staten! Ik wil heel erg graag Louboutins, maar ik wil ook zo graag een mooie gekleurde pantalon van Jil Sander, oh en nu we het er toch over hebben, ik wil zo graag een nieuwe Nikon Spiegelreflex.

Tegelijkertijd wil ik ook graag hoe het verder gaat in Gossip Girl, Glee en The Vampire Diaries, en wil ik ook graag voor de zesde keer weten wat er precies gebeurd in de eerste aflevering van Sex and the City, Friends en The OC. Oh en een groot deel van mijn leven bestaat ook uit bedenken wat ik allemaal nog wil en uitvogelen hoe ik het allemaal tegelijk kan doen.

En weetje, dat laatste is dus gewoon een beetje dom. Want al dat denken over hoe ik al die dingen in mijn leven kan passen, dat kost gewoon te veel tijd. Ik wil minder denken en veel meer doen. Volgens mij heb ik dat al eerder gezegd, maar vanaf vandaag ga ik dat ook echt doen. Dat is geen voornemen, dat is een belofte.

Think I'll need lots of coffee to do everything I love, but I'll drink Green Tea instead.

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin

FIT-NESS: Only five more nights until..

Nog vijf nachtjes slapen tot zondag, de dag waarop ik m'n allereerste halve marathon ga lopen. En eh.. de twijfel dreigt een beetje toe te slaan.

Op het moment dat ik dit schrijf zit ik in het zonnetje in de tuin, moed te verzamelen om tien kilometer hard te gaan lopen. De laatste keer dat ik liep, was twee weken geleden, en dat waren slechts vijf kilometer. Ik heb dan vorige week wel iedere ochtend een bergje opgerend, maar dat was op m'n UGGS en hoewel m'n hart iedere keer zo tekeer ging dat hij mijn lichaam leek te verlaten, is dat toch niet echt hardlopen.

Ik weet dat ik het kan, maar ik weet ook dat ik de afgelopen weken eigenlijk niet hard genoeg getraind heb om de halve marathon te lopen. Ik zal hem op 'karakter' moeten lopen. Ik weet wat ik wil, ik wil die halve marathon uitlopen. Hoe lang ik daar over ga doen maakt me eigenlijk nog niet eens zo heel veel uit, als ik maar binnen die tweeënhalf uur loop, anders telt m'n tijd niet. Ik hoef dus ook eigenlijk niet heel erg zenuwachtig te zijn, zo lang ik niet ziek word en het niet stormt of regent, dan komt het gewoon goed.

Ik denk vaak 'wat als ik het niet haal', maar dat is een domme gedachte want ik weet dat ik het haal. Ik weet dat ik tot het allerlaatste uiterste gaatje zal gaan om m'n doel te bereiken. Ik geef namelijk niet op en falen is niet mijn ding. Als ik écht iets wil en als ik het enigszins zelf in handen heb, dan lukt het meestal wel.

Dus eh.. ik ga nu m'n luie stoel in het zonnetje in het meest wind-gunstige hoekje in de tuin verlaten, ik ga m'n hardloopspullen bij elkaar zoeken en ik ga hardlopen. Because I can, Because I wanna, Because I will.

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin

INSPIRATION: Behind the clouds the sun is shining

Het is dus waar.. achter (of in dit geval beter gezegd, boven) de wolken, schijnt de zon.

Gisterochtend, toen om zeven uur mijn wekker ging, was het buiten zwaar bewolkt. Er leek zelfs sneeuw naar beneden te vallen. Even wilde ik me omdraaien, om vervolgens net zo lang in bed te liggen totdat de zon zou gaan schijnen. Maar, een paar minuten later was ik redelijker en bedacht ik me.. je skiet maar een week per jaar, waarom tijd verspillen? Ik voerde m'n ochtendritueeltje uit en ging naar boven, met in mijn achterhoofd het gezegde dat achter de wolken de zon zou schijnen.

En het is waar.. op 2100 meter hoogte vond ik de zon.

Wat we hiervan kunnen leren? De uitdrukking achter de wolken schijnt de zon kun je naast de originele betekenis (Er komen altijd voorspoediger tijden) ook op andere manier uitleggen. Als het even tegenzit kun je wachten totdat het geluk naar je toe komt, maar je kunt er ook naar op zoek. Fijne wetenschap toch?

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin

DIARY: If you wanna change the world, what are you waiting for?

Niet meer dromen, uren praten over wat je wilt doen, maar die tijd besteden om het ook daadwerkelijk te doen. Niet alleen maar visualiseren, maar de rondjes visualisatie bewaren voor de sportuurtjes en voor het slapen gaan. Niet meer op de bank liggen dromen, maar achter je bureau zitten en beginnen.

Beginnen met wat je wilt. Op papier brengen waar je al die tijd over hebt nagedacht, je gedachten clusteren en beginnen.

Want als je de wereld wilt veranderen, waar wacht je dan nog op? Stel het niet meer uit, want je kunt het, dat weet je in je dromen, het is tijd dat je dat vertrouwen ook krijgt als je gewoon met beide benen op de grond staat. Want dat vertrouwen mag er zijn, het is de basis van je succes.

Wees je zelf, en doe het.

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin

INSPIRATION: Wise (wo)men

Gisteren vertelde ik jullie over mijn Skinny Bitchin' boekje vol met inspirerende quotes, vandaag deel ik jullie graag mijn favorieten. Want hoe cheesy en fout dit ook mag klinken, die quotes, die geven mij dus echt inspiratie. Van Buddha tot Lance Armstrong en van Henry Ford tot Confucius, zij spraken wijze woorden en ik geloof, dat hoe meer inspirerende quotes je leest, hoe meer inspiratie je krijgt, hoe meer kracht je krijgt, om te zijn wie je wilt zijn, en te doen wat je wilt doen. 'Cause inspiration my dears, is de eerste stap naar succes.

Liefs,

Annemerel
Follow my blog with bloglovin