I Love Beauty

"Wat is dit? Annemerel, heb je nou alweer een rode lippenstift gekocht terwijl je nog nooit de ballen hebt gehad om met rode lippenstift het huis te verlaten?"

Wees gerust meiden, geen lippenstift, maar een pen! Gekregen van de lieve meiden van I Love Beauty News, de website waar ik alweer bijna een half jaar voor blog! Super leuk ding, heb al aardig wat mensen raar zien kijken toen ik het rode dopje van de pen af trok en er vervolgens een balpen tevoorschijn kwam. 

Willen jullie ook zo'n pen? Ik mag er tien weggeven, enige wat je hoeft te doen om kans te maken op een van de tien pennen is een berichtje bij mijn comments met je e-mailadres. Ik zal volgende week maandag de tien winnaars kiezen!

Liefs,

Annemerel

Some help needed..

Wetenschappelijke onderzoeken vind ik sinds het vak 'Academische Vaardigheden' twee jaar geleden echt de meest verschrikkelijke bezigheid ooit. Ik kwam er achter dat ik misschien toch niet helemaal wetenschappelijk materiaal was en dat ik misschien beter naar het HBO had kunnen gaan. Maar goed, dat soort gedachten heb ik meestal alleen als ik moet beginnen aan zo'n onderzoek, of als het helemaal in de soep dreigt te lopen. Natuurlijk heb ik helemaal geen spijt van mijn opleiding. Als het goed is lever ik over elf dagen mijn officiele eerste versie van mijn scriptie in en dan zijn er nog maar twee vakken die ik verder af moet sluiten.

Waaronder Web 2.0, een vak waarin we les krijgen over internet en de participatie van de gebruiker op het internet. Ik vind het echt een leuk vak en voor mijn opdrachten haal ik cijfers die ik in mijn hele academische loopbaan nog nooit gehaald heb.

Maar nu komt het, ik moet nu dus een wetenschappelijk onderzoek voor dit vak doen en dat onderzoek moet eigenlijk al over drie weken zijn gedaan. Natuurlijk krijgen we veel meer dan drie weken de tijd, maar Annemerel houdt van spelen met vuur, dus begint ze meestal niet gelijk ;-)

Ik doe samen met studievriendinnetje Linda een onderzoek naar Twitter en.. Ja dat ga ik eigenlijk nog niet precies zeggen, want dat zou de betrouwbaarheid van ons onderzoek kunnen schaden. We hebben dus een enquete en die hebben we verspreid op twitter. Maar het lijkt dat ik de kracht van twitter toch een beetje heb overschat. Na een dag heb ik slechts 35 ingevuld enquetes, terwijl ik toch zo'n 225 volgers heb en er ook een paar mensen zo lief zijn geweest om de enquete te retweeten.

Mijn vraag? Lieve, lieve lezers, als jullie een twitteraccount hebben, zouden jullie dan alsjeblieft deze enquete in willen vullen.. en alsje alsje alsjeblieft, zouden jullie deze enquete misschien ook willen verspreiden? Dat zou me echt enorm helpen! Want voordat ik zo'n 1000 ingevulde enquetes heb, kan ik eigenlijk niet eens verder met ons onderzoek..

www.thesistools.com/web/?id=129298


Liefs,
Annemerel

(Oja ik ben van mijn privé stand af, zodat er gewoon geRT't kan worden!)

I LOVE BEAUTY & FASHION!

Say hello to I LOVE BEAUTY & FASHION NEWS' newest blogger :)

Boy, you've got me running on sunshine..

Het is nu zo'n vier jaar geleden dat ik voor het eerst bewuste, vrijwillige hardloopstapjes zette. Tijdens de gymlessen op school had ik altijd een gruwelijke hekel gehad aan hardlopen. Ik was bang voor de piepjestest, lag wakker van de coopertest en zei altijd dat ik het absoluut niet kon. Ik had namelijk last van het u vast allen bekende steken-in-de-zij-syndroom. Na nog geen minuut begonnen de steken en dan stopte ik meteen, want die steken deden pijn en dat vond ik niet fijn.

Waarom ik dan toch vier jaar geleden mijn eerste hardloopmeters liep? Eerlijk gezegd weet ik dat niet helemaal precies meer. Ik weet nog wel dat ik in die tijd veel aan het skeeleren was, dat het lekker weer was (het was eind mei, begin juni), ik wilde strak in bikini verschijnen en ik had net de glamour gelezen waarin een halleluja verhaal over hardlopen stond met een hardloop plan. 

Dus toen ben ik op een zondagmiddag gewoon begonnen. Ik trok (foute) sportschoenen aan, een kort spijkerbroekje (sportkleding had ik niet..), mijn roze iPod mini bevestigde ik op mijn broekriem en mijn eeuwenoude Baby G horloge deed ik om mijn pols. En toen begon ik dus gewoon. Twee minuten hardlopen, 1 minuut wandelen, twee minuten hardlopen, 1 minuut wandelen en dat een half uur lang. Het was echt dodelijk saai, maar ik had destijds toch niks beters te doen en het was lekker weer, dus fijn om buiten te zijn.

Toen ik na een week ineens tien minuten achter elkaar kon rennen (iets wat ik eigenlijk van mijn schema niet mocht) dacht ik ineens 'Hey dit is eigenlijk best wel gaaf!' En zo begon het.. Ik liep bijna iedere dag een half uurtje, twee keer een kwartier met tussendoor een minuutje pauze. Na een paar maanden kreeg ik van mijn ouders goede hardloopschoenen, maar die werden niet gelijk gebruikt. Ik weet niet wat er precies gebeurde, maar het slop was er in geraakt. 

Maar sindsdien kan ik dus wel hardlopen en ik heb nu steeds vaker periodes dat ik echt regelmatig aan hardlopen ben, want stiekem vind ik het gewoon hartstikke leuk en ik voel me echt merkbaar veel beter als ik in zo'n hardloopperiode zit. Het allerleukste is nog wel dat als ik een paar maanden niet gelopen heb, ik na twee keer lopen weer op mijn oude niveau zit. Ik krijg geen steken in mijn zij, ik raak niet buiten adem, het gaat gewoon hartstikke goed.

Na de wintersport ben ik weer begonnen. Ik loop twee tot vier keer in de week een uurtje. Ik heb een vaste route door de duinen en over het strand, echt top. Ik hou van die vaste route, dat geeft me nog enigszins houvast. Ik loop namelijk zonder ook maar iets van tijd, gewoon op gevoel. Een kort broekje, shirtje, hardloopschoenen en mijn iPod shuffle is alles wat ik met me mee draag.

Waarom is hardlopen fijn?

- Je krijgt er de slankste benen van. Voor mij is het de enige vorm van cardio waarmee mijn heupen slank blijven.

- Als ik heb hardgelopen heb ik altijd zoveel meer energie, alsof ik de hele wereld aankan. Zelfs mijn scriptie lijkt niet meer zo'n diep zwart gat.

- Ik hou van buitensporten, het is zo gezond. Mijn huid straalt ook een stuk meer!

- Als ik aan het hardlopen ben heb ik echt een momentje voor mezelf. Als ik thuis zit moet ik van mezelf altijd erg veel en heb ik geen tijd om al te diep na te denken, als ik aan het hardlopen ben heb ik daar echt alle tijd van de wereld voor!

- Mijn conditie is echt top. Als ik de trein moet halen dan trek ik gewoon een sprintje en als ik dan eenmaal in de trein zit hoef ik niet nog eens vijf minuten uit te hijgen.

Wat je moet doen voordat je gaat hardlopen?

- Goede hardloopschoenen kopen, heel erg belangrijk!

- Op internet opzoeken/lezen hoe je moet lopen, als je dat nooit geleerd hebt loop je erg makkelijk verkeerd en dat kan blessures opleveren. 

- Een fijne afspeellijst maken voor je iPod (liefst shuffle, dan hoef je tenminste niks in je hand te houden).

- Niet verwachten dat het allemaal in een keer gaat, het heeft echt tijd nodig en dat is juist goed. Denk niet, ik krijg geen blessures, want geloof me, die krijg je echt als je onverantwoord loopt.

- Voor je zelf op een rijtje zetten waarom je wilt hardlopen, wat is je doel?

Dus lieve meisjes (en jongens) wat let jullie nog? If I can do it, so can you!

Elzenduin Beach 2010

Bij gebrek aan tijd, verhalen en energie hier een sfeerimpressie van Elzenduin Beach 2010. Gister hebben we de hele dag al proef gedraaid (& ben ik stiekem met mijn camera van mijn iPhone in de weer geweest) en vandaag zijn we echt klaar om lekker te knallen. Mijn schoenen zitten heerlijk, mijn keelpijn is met behulp van een roze pilletje volledig uit beeld en ze zeggen dat ergens vandaag ook nog de zon gaat schijnen..

Happy Easter!

Op de foto: Saké uit een barbieflesje, heerlijk licht, zoet apperitief  en zeg nou zelf, van zo'n flesje wordt je vanzelf al gelukkig, een opgedekte tafel zonder bloemetjes en een glas dat helemaal niet vies is maar wel vies lijkt dankzij mijn fijne iPhone, uitzicht vanaf de bar, Het terras dat natuurlijk nog helemaal opgedekt en opgevrolijkt moet worden, het restaurant binnen, en nogmaals zo'n mooi glas met een heerlijk warm zonnestraaltje..

God, why?

Ik vind toch dat ik me aardig goed kan verplaatsen in anderen. Laat mij naar een foute, doch heerlijke film kijken waarin het meisje in de steek wordt gelaten door haar geliefde en ik zal voor deze jongen pure haat koesteren. Echter, wanneer deze jongen toch liever blijkt dan gedacht, wil ik niets liever dan het meisje en de jongen samen in een happy ending. Dat bedoel ik, ik kan me best verplaatsen in anderen. Ook al zijn ze nog zo slecht, daar kan ik doorheen kijken, echt.

Maar er zijn ook dingen die ik absoluut niet begrijp en waarschijnlijk ook nooit zal begrijpen. Een greep uit het assortiment:

- Waarom moet een voor mijn onbekend meisje van een jaar of twaalf, met een blonde paardestaart en een beugel op haar roze fiets, mij uitschelden voor iets waar zij op haar leeftijd nog niets eens over na zou moeten denken? Nee echt, dit snap ik echt niet. Het kwam vanuit het niets, we passeerde elkaar op de fiets en ze begon ineens te schelden. Dan vraag je je toch af of het daarboven wel helemaal goed zit, toch?

- Wat ik ook niet snap is waarom mijn zusje door een paar jongens van school, niet eens uit haar klas, wordt aangevallen met de meededeling 'jouw zus heeft anorexia', seriously? Ik ken de jongens niet, voor zover ik weet kennen de jongens mij ook niet. En daar komt bij, ik anorexia, hallo? Als ik er nou bij zou lopen als een gratenpakhuis, okee.. Maar nee, ik snap het niet. Jongetjes van veertien, waar houden die zich in godsnaam allemaal mee bezig? Is dit het aloude 'meisjes plagen zoentjes vragen' in een heel nieuw jasje, is dit een gerenatiekloof, of is dit gewoon onbegrijpelijk?

- Waarom dacht Hitler in godsnaam dat het redelijk was om ook de Verenigde Staten te overheersen. Echt hoor.. Ik kan me in veel dingen nog inleven, niet dat ik die dingen goed keur, maar ik kan ze vanuit het standpunt van Hitler nog enigszins begrijpen, maar dat.. Hoe dacht hij in godsnaam daar mee weg te komen? Hopelijk heb ik het antwoord binnen vijf dagen, want dan heb ik mijn geschiedenis tentamen en ook dat hoort bij de tentamenstof.

Liefs.

Lovely Tunes

Geinspireerd door Ashley Lynn op twitter, gedwongen door te saaie bezigheden om over te schrijven, hier voor jullie (en een heel klein beetje voor mezelf -ik heb nog steeds geen muziek op mijn nieuwe macbook- ) mijn favoriete nummertjes van de afgelopen jaren.. 

I Love Doutzen

"I was told lots of times to lose weight. There was always that statement, 'You'd be great, but you should lose a few pounds. '...' There are naturally skinny girls, but not all of them are that way. And I'm not one of them. '...' I probably fit the sample size once. When I was 11, but I was 18 when I started modeling, and already being told to lose weight. And I was skinnier back then. '...' It was crazy, because I looked in the mirror, and I liked the way I looked. So I had a meeting with my agent, I call it the so-called 'ass meeting.' Because, I had one! It was there. I hope after what I've done, I have chosen that I want to have a healthy lifestyle with the body that I have, and work around it, and I hope there will be more opportunity for girls to have a choice like that."


*Doutzen  kroes, twee dagen geleden, in debat over de gezondheid van modellen en sample sizes.

Beautiful Blogger Award

Vorige week kreeg ik hem van Eva, gister van Ashleylynn en vanmorgen van Martine. Goed nu kom ik er natuurlijk niet meer onderuit om het stokje door te geven, haha. In ieder geval bedankt meiden, super leuk om waardering voor je weblog te krijgen!

Goed nu ga ik me dus even aan de regels van het stokje houden, de eerste ben ik alvast nagekomen, ik heb degene die me de award gegeven hebben bedankt.

Tweede regel is de award op je weblog plaatsen, na wat speurwerk heb ik de award gevonden. Althans, ik neem aan dat dit de award is, het kan natuurlijk ook een leuk photoshop momentje van iemand zijn geweest, maar dat zullen we waarschijnlijk nooit weten. Dus, hier is 'ie dan

Dan op naar de volgende regel, link degene die je genomineerd heeft, dat heb ik al gedaan tijdens mijn bedank speech :)

En dan nu de vierde een meest uitgebreide regel, deel zeven interessante feiten over jezelf. Goed, nu ga ik even heel diep graven om iets te verzinnen wat jullie nog niet weten, want na zeven jaar schrijven over jezelf blijft er natuurlijk niet echt veel over.

Feit 1: Ik hou van de geur van nieuwe Apple producten. Echt waar, die dingen hebben een hele specifieke geur. Toen ik van het weekend mijn MacBook Air uit de doos haalde stroomde er ook alweer een golf van geluk door mij heen. Ja natuurlijk, ik had een MacBook Air, maar die geur deed het hem ook wel hoor!

Feit 2: Ik kan niet normaal een kauwgumpje eten, nee het pakje moet bij altijd in een keer leeg. Daarom heb ik dus nooit kauwgum in mijn tas, als ik het koop is het direct op. Het ergst is als ik een familypack kauwgum koop, want dan eet ik ook gewoon maar door. Ik heb al meermalen 's avonds zo'n opgezette pijnlijke buik gehad omdat ik zo nodig drie pakjes kauwgum moest eten.

Feit 3: Ik vind het heel fijn om met mijn ouders en broertje en zusje in de auto te zitten, bij voorkeur op weg naar een fijne vakantiebestemming. Ik zit gerust twaalf uur achterelkaar in de auto. Ik ga zitten, doe mijn ogen dicht en val in zo'n fijne lichte slaap, waarin je je nog wel vaag bewust bent van de omgeving om je heen, maar het je eigenlijk helemaal niks kan schelen. Lekker muziekje in mijn oren en genieten maar. Ik heb dit alleen bij mijn vader in de auto, als ik bij iemand anders in de auto zit lijk ik die rust nooit te vinden.

Feit 4: Ik ben allergisch voor appels en ananas, als ik het eet krijg ik bultjes en jeuk in en om mijn mond. Heel erg jammer, want ik ben echt een appel en ananas fan. Maarrrrr als de appel of ananas warm is, of verwerkt in een ander product, dan heb ik er ineens geen last meer van. Verrry strange.

Feit 5: Ik kan niet schrijven op papier. Aantekeningen maken tijdens de les gaat nog niet, maar echt iets leuks schrijven gaat dus echt niet. Ik ben dan echt mijn mojo kwijt ofzo. Erg vervelend tijdens essaytentamens die in de klas met pen en papier geschreven moeten worden, want ik haal altijd veel lager dan voor mijn proefessays die ik thuis op de computer gemaakt heb.

Feit 6: Ik ben heel slecht in rommel opruimen, mijn neiging tot drie keer per dag te verkleden daarbij opgeteld en je hebt een kamer waar de vloer standaard onzichtbaar is. Voor opruimen maak ik veel te weinig tijd, liever geef ik m'n zusje wat geld en houdt zij het bij. Ik ben echt heel erg.

Feit 7: Ik heb een bochel. Officieel noemen ze het scoliose, maar ik noem het liever mijn bochel. Het is niet heel ernstig, maar je ziet het wel. Mijn rechter schouder is iets hoger dan de ander. Ik krijg vooral last als ik langere tijd in dezelfde houding zit en als ik tijdens het shoppen mijn tas te zwaar maak (wat vrijwel altijd het geval is, omdat mijn tas met een portemonnee, een lipgloss en een pen al te zwaar is) dan krijg ik eerst last van mijn schouder en later krijg ik hoofdpijn. Niet zo'n hele goede grap dus, want shoppen moet juist een leuke ervaring zijn, geen pijnlijke, toch?

En dan zijn we nu beland bij het nomineren van de weblogs voor de Beautiful Blogger Award. Het is een beetje lastig, omdat ik zo lang gewacht heb zal iedereen hem vast al lang een keer gekregen hebben. Ik ga dan ook niet kijken of je de Award al gehad heb, ik geef de award aan mijn zeven favoriete weblogs (degene die mij genomineerd hebben excluded.)

Genesis, omdat ze net als ik gister online is gegaan met een nieuwe site en ze de allerbeste schrijfster van weblogwereld is, Eline, omdat we elkaar al vanaf het begin volgen en net een super leuke nieuwe layout heeft, Aisling omdat zij de meest gezellige en echt persoonlijke weblog heeft die ik ken, Nathalie omdat ze hartstikke goed bezig is in Canada, Gwendolyn omdat ze de meest schattige weblog heeft van iedereen, Marieke omdat ik maar weinig zulke lieve succesvolle weblog persoonlijkheden ken die ook nog eens zo'n leuke weblog hebben en Liz, omdat ze super leuke chicklits schrijft en ik denk dat ze over een paar jaar beroemd is